In de meest onzinnige publieke rechtzaak sinds Scott Thorson (Liberace's inwonende minnaar), die de bekende pianist aanklaagde wegens zijn falen de naar liefde smachtende en parentally challenged Thornson te adopteren, is de lange weg die tussen Jamie Gold en een aanzienlijke deel van zijn World Series of Poker Main Events overwinningen stond eindelijk tot een eind gekomen.
De onenigheid had zich geconcentreerd rond een mondelinge afspraak die Gold vermoedelijk had gemaakt met een strijdende televisie producer, genaamd Bruce Crispin Leyser. In een notendop, Leyser zou bekende personen verzamelen om Bodog uitrusting te dragen tijdens de Main Event en Gold zou Bruce de helft geven van alles wat hij zou winnen tijdens de wedstrijd. Crispin kreeg het voor elkaar een aantal bekende personen over te halen om in de sportkleding met het Bodog logo erop te verschijnen, maar de mensen die hij had gevonden waren niet bekend genoeg om verwelkomd te worden in een Old Navy reclame of een VH1 reality televisie programma.
Gold kreeg het voor elkaar om erg goed te presteren door weg te komen als Main Event Kampioen, maar scheen onwillig te zijn om 12 miljoen prijzengeld te delen met Leyser. Natuurlijk was er niets door de twee vastgelegd op papier, dus het idee om 6 miljoen dollars te overhandigen omdat de man, die Shaggy speelde in de Scooby Doo speelfilm, verscheen in een Bodog shirt leek te belachelijk voor woorden.
Uiteraard was de drempel voor juridische onzinnigheid tot een idioot niveau gedaald nadat de 9th Court of Appeals had besloten dat de Dolphins het recht hadden de President van de Verenigde Staten aan te klagen (het enige waaraan ze het blijkbaar ontbrak was genoeg kennis van de taal om met de ACLU te communiceren), waarbij vergeleken de zaak tegen Gold redelijk leek.
Het kwam zover dat de rechter de controle over het geld kreeg, maar het bleef zich voortslepen. Nadat alle legale paden waren bewandeld, het verspillen van de waardevolle tijd van een rechter, die betaald wordt door de belastingbetaler, en het creëren van een publieke soap, hebben Gold en Leyser een schikking getroffen buiten het gerecht. Het bedrag van schikking is niet onthult.
Over het algemeen was dit een grote verspilling van tijd, belastinggeld en een afleiding van de echte poker zaken.
